Το δύσβατο της περιοχής επέτρεπε να ανθίσει η κλεφτουριά. Αντίθετα, οι πεδινές περιοχές εντάχθηκαν εύκολα στο οθωμανικό ιδιοκτητικό σύστημα των κολλήγων.
Από το 1630, το κέντρο του Συρράκου ή Γκούρα συγκεντρώνει όλα τα κοινωνικοοικονομικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά της κοινότητας γύρω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, με τα αστικά επαγγέλματα, μπακάλικο, ραφτάδικο, κουρείο, καφενείο, τσαγκαράδικο κλπ., όπως και το σχολείο και το οικοτροφείο να συγκροτούνται σε αυτό μαζί με την κεντρική πηγή του χωριού με τις έξι κρήνες.
Πηγή φωτογραφιών Ι. Ζιώγα