Η διάταξη των κτιρίων ακολουθεί πάντα το ανάγλυφο. Έτσι βλέπουμε κτίρια που τοποθετούνται κάθετα προς την κλίση του εδάφους και κτίρια που τοποθετούνται οριζόντια(2).
Όπως παρατηρούμε και στην εικόνα δίπλα (1), η είσοδος στο σπίτι γίνεται σε ένα επίπεδο ανώτερο της στάθμης του εδάφους με κλίμακα που στηρίζεται σε καμάρα στο κατώτερο επίπεδο, η οποία είναι και η είσοδος στον χώρο φύλαξης των ζώων και αποθήκευσης. Τα κτίρια που παρουσιάζουν αυτή την τυπική εικόνα στην περιοχή μελέτης είναι 11 (3,4), παλαιά και νέα .
Οι αυλές που περιβάλουν τα κτίσματα αναπτύσσονται σε δυο ή και περισσότερα επίπεδα, όπως χαρακτηριστικά συμβαίνει στην εικόνα (1).
Ο προσανατολισμός των κτιρίων είναι εν γένει νότιος.. Η είσοδος στην οικία βρίσκεται, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, στην μακρά πλευρά του κτιρίου, όποια και αν είναι η διάταξη του σε σχέση με το πρανές. Δεν υπάρχουν βόρειες είσοδοι σε κατοικία. O τοίχος της βόρειας πλευράς είναι πάντα τυφλός και χαμηλότερος καθώς βρίσκεται στην πάνω πλευρά του πρανές. Οι μισές κατοικίες έχουν ανατολική είσοδο. Οι υπόλοιπες είναι νότιες και δυτικές, με μικρή διαφορά περισσότερες οι νότιες από τις δυτικές (2).
Η τυπολογία με την υπερυψωμένη είσοδο εμφανίζεται στις κατοικίες με διάταξη κάθετη στις ισοϋψείς (4) οι οποίες αναπτύσσονται πάντα σε δύο επίπεδα και άνω.
Παλαιότερα ίσχυε άγραφος κανόνας βάση του οποίου κανένα κτίριο δεν σηκωνόταν σε ύψος τέτοιο όπου βάσει θέσης θα έκοβε τον ηλιασμό στο πίσω του κτίσμα (το οποίο βρισκόταν συνήθως ψηλότερα στο πρανές) (5). Ο κανόνας αυτός φαίνεται να μην ισχύει σήμερα.