Η έκκεντρη και σχετικά απόμακρη θέση της περιοχής ενδιαφέροντος, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν αποτελούσε μέχρι πρότινος την κύρια είσοδο στον οικισμό, δελέασε τους ιδιοκτήτες για επεμβάσεις προς αποκατάσταση, με τρόπο όμως που δε συνάδει στο παραδοσιακό πνεύμα και χαρακτήρα του τόπου.
Τέτοιες επεμβάσεις που χρήζουν επανεξέτασης αφορούν σε προσθήκες και αλλοιώσεις, όπως η χρήση σκυροδέματος, η οποία μπορεί να αλλοιώσει την παραδοσιακή αρχιτεκτονική που συνήθως βασίζεται στην πέτρα, καθώς το σκυρόδεμα είναι ξένο προς την αυθεντική αισθητική του τόπου. Επιπλέον, η υπερβολική χρήση μεταλλικών στοιχείων, όπως φράχτες, κουφώματα ή κάγκελα, προσδίδει έναν σύγχρονο χαρακτήρα που έρχεται σε αντίθεση με τα παραδοσιακά ξύλινα και πέτρινα στοιχεία του οικισμού.
Η χρήση τεχνητής πέτρας για μίμηση των παραδοσιακών λίθινων επενδύσεων δημιουργεί ένα επιφανειακό αισθητικό αποτέλεσμα, το οποίο δεν αποδίδει την αυθεντικότητα των παραδοσιακών κατασκευών. Παράλληλα, η αντικατάσταση των παραδοσιακών σχιστόπλακων στις στέγες με κεραμίδια διαφοροποιεί την αισθητική της αρχιτεκτονικής του οικισμού, αλλοιώνοντας την τοπική ταυτότητα.
Οι υδρορροές που κατασκευάζονται από υλικά που δεν συνάδουν με τα παραδοσιακά, όπως πέτρα ή ξύλο, επίσης αλλοιώνουν τη συνολική εικόνα του χώρου. Η χρήση φθηνών και μοντέρνων υλικών, που δεν ανταποκρίνονται στα πρότυπα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, υποβαθμίζει την αισθητική και πολιτιστική αξία του οικισμού.
Όλες αυτές οι επεμβάσεις, όπως η χρήση σκυροδέματος, μεταλλικών στοιχείων, τεχνητών λίθινων επενδύσεων, κεραμιδιών αντί για σχιστόπλακα, υδρορροών από μοντέρνα υλικά και φθηνά, ακατάλληλα υλικά, οδηγούν σε μια σημαντική αλλοίωση του παραδοσιακού χαρακτήρα του οικισμού. Είναι αναγκαίο να επανεξεταστούν αυτές οι παρεμβάσεις, ώστε να διατηρηθεί η πολιτιστική και αρχιτεκτονική κληρονομιά του Συρράκου, αποτρέποντας τη μετατροπή του σε κάτι που δεν συμβαδίζει με την αυθεντική ταυτότητά του.